Κυριακή, 23 Νοεμβρίου 2014

Επικίνδυνη ζώνη

     - Είμαστε όλοι; ρώτησε ο πρόεδρος της Ένωσης Κυνηγών.
     - Σχεδόν όλοι, είπε ο γραμματέας. Λείπουν δυο-τρεις, αλλά η απαραίτητη πλειοψηφία υπάρχει.
     - Ωραία, ας ξεκινήσουμε τότε.
     - Λοιπόν, νομίζω ότι ο καλύτερος αυτόν το μήνα ήμουν εγώ, πέτυχα με τη μία δύο διαφορετικούς στόχους.
     - Τι στόχους;
     - Δύο αυτοκίνητα.
     - Σταματημένα; Α, αν είναι σταματημένα δε μετράει.
     - Αν είναι για σταματημένα, να σας πω εγώ. Πέτυχα τουλάχιστον τριακόσια μέσα στο μήνα.
     - Ναι, αλλά με τη μία;
     - Αν είναι με τη μία, την προηγούμενη βδομάδα πέτυχα δύο αυτοκίνητα και ένα λεωφορείο, όλα σταματημένα στο ίδιο φανάρι.
     - Σιγά το κατόρθωμα! Πόσα αυτοκίνητα πετυχαίνεις την ημέρα; Εγώ, χωρίς να προσπαθήσω ιδιαίτερα, πετυχαίνω μέχρι και πενήντα.
     - Ε, εντάξει, είπαμε ότι οι κυνηγοί τα μεγαλοποιούν λίγο, αλλά εσύ το παράκανες: πενήντα αυτοκίνητα σε μια μέρα;
     - Αν είναι σταματημένα, φυσικά. Σιγά το δύσκολο!
     - Τότε, ο πρωταθλητής είμαι εγώ: μέσα σε μια μέρα έχω πετύχει τετρακόσια!
     Σάλος ακούστηκε από τους υπόλοιπους.
     - Αποκλείεται, είπε ένας από αυτούς.
     - Γιατί με αμφισβητείς; Εσύ δεν έλεγες τις προάλλες ότι πέτυχες κινούμενο στόχο ανάμεσα από φυλλωσιές δέντρων;
     - Αφού έτσι έγινε! 
     - Ε, αν έγινε έτσι, αυτό ήταν θέμα τύχης, όχι ικανότητας!
     - Κι όμως, κύριε, τον στόχο τον είχα εντοπίσει από πριν που πλησίαζε, υπολόγισα πού έπρεπε να σταθώ, υπολόγισα την ταχύτητα του στόχου και την ταχύτητα του αέρα και τον πέτυχα με την πρώτη! Δέκα λεπτά σκουπιζόταν για να καθαρίσει μετά!
     - Ε, εντάξει, και εγώ μια φορά πέτυχα στόχο που έτρεχε με μεγάλη ταχύτητα και έκανε ζιγκ-ζαγκ...
     - Αυτό ήταν θέμα τύχης, το δικό μου όμως ήταν καθαρά θέμα εμπειρίας. Μην ξεχνάς ότι είμαι πολύ μεγαλύτερός σου: εγώ πρόλαβα και το προηγούμενο φθινόπωρο, εσύ είσαι νιάνιαρο ακόμα.
     - Νιάναρο ξενιάναρο, το δικό μου κατόρθωμα ήταν πιο εντυπωσιακό από το δικό σου.
     - Αν θέλετε να ακούσετε κάτι εντυπωσιακό, πετάχτηκε ένας άλλος, ακούστε προσεκτικά: εγώ προχθές πέτυχα στόχο επάνω σε νεοκλασσικό κτίριο!
     - Και πώς τα κατάφερες, ρε ψεύταρε; Αφού στα νεοκλασσικά έχουν βάλει καρφιά!
     - Εμ, αν είσαι τεχνίτης...
     - Τι τεχνίτης;
     - Εγώ έχω κάνει μαθήματα γιόγκα, τα καρφιά δε με τρομάζουν... Πάτησα επάνω κανονικά και έκανα αυτό που έπρεπε να κάνω. Κι αν δε με πιστεύετε, πάμε να σας δείξω!
     - Άξιος! φώναξε κάποιος από εκείνους που κάθονταν στην άκρη.
     - Άξιος! Άξιος! φώναξαν και μερικοί ακόμα.
     - Ναι, αλλά ο στόχος δεν ήταν κινούμενος, διαμαρτυρήθηκε ένας από τους προηγούμενους. Νομίζω ότι είπαμε ότι οι κινούμενοι στόχοι είναι οι πιο δύσκολοι. Αλλιώς, δεν έχει νόημα να ονομαζόμαστε κυνηγοί!
     - Όλοι οι στόχοι μετράνε! απάντησε αυτός με τη γιόγκα.
     - Μόνο οι κινούμενοι!
     - Όχι, όλοι!
     - Παιδιά, είπε ο πρόεδρος, δεν είναι ανάγκη να συμφωνήσουμε επάνω σε αυτό. Ας ψηφίσει ο καθένας εκείνον που νομίζει ότι αξίζει τον τίτλο του κυνηγού του μήνα, και ας κερδίσει αυτός που θα πάρει τις περισσότερες ψήφους. Η ψηφοφορία θα γίνει με ανάταση της φτερούγας, όπως πάντα! Ποιοι είναι οι υποψήφιοι;
     Αυτά έλεγαν κάτι περιστέρια σήμερα στον δρόμο, και η αλήθεια είναι ότι πολύ θα με ενδιέφερε να μάθω ποιος εκλέχθηκε κυνηγός του μήνα. Όμως, βιαζόμουν πολύ και από την άλλη, έπρεπε και να προσέχω. 
     Γι'αυτό και πήγα από την απέναντι πλευρά του δρόμου...

2 σχόλια:

  1. Οκ, ΛΑΤΡΕΥΩ τον τρόπο που γράφεις. Και ναι, πρέπει να προσέχεις με τα κωλόπουλα! Μια φορά είχε λερώσει ένα το δερμάτινο μπουφανάκι μου και δεν το είχα δει, είχε καταφέρει να ξεραθεί και το πρόσεξα μήνες μετά μέσα στη ντουλάπα μου σε φάση "αυτός ο λεκές τι είναι και γιατί;"
    Δεν άργησα καθόλου να καταλάβω τι ήταν, γιατί και από πότε. Μακρυά!!! Ιχχχχ!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Και εγώ την έχω πατήσει: ο κινούμενος στόχος που λέγαμε; Έτρεχα να προλάβω το λεωφορείο και τη ζημιά την κατάλαβα όταν μπήκα μέσα!
    Το καλό, βέβαια, είναι ότι εκείνη τη μέρα κέρδισα ένα ταξίδι. Ίσως να έχουν δίκιο όσοι λένε ότι φέρνει γούρι.
    ΥΓ: Χαίρομαι που σου αρέσουν οι ιστορίες μου

    ΑπάντησηΔιαγραφή

To comment or not to comment? That is the question