Δευτέρα, 4 Ιουνίου 2018

Πηνελοπιάδας απαύγασμα

Η Πηνελόπη η όμορφη, η καλομαθημένη,
μεγαλωμένη άψογα με άριστες τροφούς,
σε ηλικία έφτασε για να συνάψει γάμο
και να ελκύει, άρχισε, μνηστήρες εκλεκτούς.

Ήταν όλοι τους δυνατοί, είχαν όλοι παλάτια,
κτήματα εύφορα, άλογα, πολλούς υποτελείς,
είχαν σεντούκια με φλουριά, πολύτιμα πετράδια,
δαμασκηνά είχαν σπαθιά, έξεις πολυτελείς.

Γνώριζαν πώς να ρίχνουνε το τόξο και το δόρυ,
γνώριζαν πώς να μάχονται με ανδρεία περισσή,
ήξεραν να καλπάζουνε περήφανα, με χάρη,
και να απαγγέλλουν ποίηση, απ'τη ρομαντική.

Η Πηνελόπη τα'χασε, τόσοι πολλοί μνηστήρες,
ποιον να διαλέξει, άραγε, που ήταν όλοι καλοί;
Διακριτικά την πίεζαν απόφαση να πάρει,
μα ήταν αυτό δύσκολο, κι η θέση της δεινή.

Κι εκεί που η κόρη έβλεπε αδιέξοδο μεγάλο,
και πιεζόταν έντονα σε κάποιον ναι να πει,
ο νους της εφωτίστηκε από λαμπρή ιδέα,
και αμέσως την εφάρμοσε, μη χάνοντας στιγμή.

Δήλωσε πως της έμενε προίκα για να υφάνει
και παρευθύς παρήγγειλε να στήσουν αργαλειό,
και ύφαινε ολημερίς, ώρες πολλές, με τέχνη,
αλλά τη νύχτα ξήλωνε, το όμορφο υφαντό.

Όποιος περνούσε έβλεπε καράβια και γοργόνες,
πουλιά, λουλούδια, άλογα και σχέδια θαυμαστά,
και διόλου δεν του πέρναγε απ'το φτωχό μυαλό του,
τι θα'κανε η πονηρή σαν έπεφτε η νυχτιά.

Και έτσι περνούσε ο καιρός, χωρίς να αποφασίζει,
και ύφαινε και ξήλωνε, χωρίς σταματημό,
και οι μνηστήρες πρόσμεναν, χωρίς καχυποψία,
την τέλεση των γάμων τους σε υπέρλαμπρο ναό.

Μα μια μικρή υπηρέτρια, που είδε την Πηνελόπη,
πήγε και τη μαρτύρησε σ'έναν ομορφονιό,
κι από το στόμα του νεαρού το νέο εδιαδόθη,
και οι μνηστήρες ζήτησαν εξήγηση εν χορώ.

Η Πηνελόπη το'νιωσε, τα ψέματα τελειώσαν,
να υφαίνει, αναγκάστηκε, με επιτηρητή,
και αν θα ξήλωνε ξανά, χωρίς να υπάρχει λόγος,
θα της επέβαλλαν ευθύς βαρύτατη ποινή.

Τα περιθώρια στένευαν, το υφαντό υφαινόταν,
η σωτηρία ήτανε όνειρο μακρινό,
κι η Πηνελόπη σήκωσε τα δακρυσμένα μάτια
και προσευχή απηύθυνε ψηλά, στον ουρανό.

Κι ο ουρανός την άκουσε και σφόδρα ελυπήθη,
και να τη σώσει θέλησε χωρίς χρονοτριβή,
και τέρας αιμοβόρικο, που το ελέγαν Πίπη,
κομμάτιασε το υφαντό, γοργά, στο πι και φι.

Τώρα οι μνηστήρες μέμφονται την άπονή τους τύχη,
το τέρας που τους γκρέμισε τα σχέδια μονομιάς,
μα είναι πεισματάρηδες, και δεν το βάζουν κάτω,
όπως αρμόζει σε άρχοντες, γιους ξακουστής γενιάς.

Ξανάστησαν τον αργαλειό, περάσαν το υφάδι,
την Πηνελόπη έβαλαν να υφαίνει απ'την αρχή,
όμως το μόνο σίγουρο είναι ότι η Πίπη,
θα ξανασκίσει το υφαντό, μόλις το ξαναδεί.

10 σχόλια:

  1. Μοναδική.......!
    εντάξει Πίππη υποκλίνομαι στο ταλέντο σου.
    Και μην αρχίσεις άλλη φορά "δεν μπορώ... δεν κάνω..." γιατί θα σε μαλώσω.
    Κοίτα τώρα δηλαδή αποστολή αυτό το ....αιμοβόρικο τέρας..... που νάτο δηλαδή καραδοκεί εκεί κρυμμένο μόνιμα.
    Τα φιλιά μου Πίππη μου για αυτην την ευλογία του χιούμορ και της γραφής σου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Εμ, θα σου το ξαναπώ, Γιάννη μου, θα σου το ξαναπώ: δεν μπορώ, δεν μπορώ να βλέπω αυτό τον ιστό να τον χαλάω συνέχεια κι αυτή η παλιο...Πηνελόπη να τον ξαναφτιάχνει!
      Μου έχει σπάσει τα νεύρα, σου λέω!
      Να έχεις μια όμορφη εβδομάδα

      Διαγραφή
  2. Πίπη μου είσαι απίστευτη. Η έμπνευσή σου αστείρευτη.
    Τα φιλιά μου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλά, μη νομίζεις, Ελένη μου, στερεύει και η έμπνευση κάποτε, αλλά αυτή η αράχνη είναι ακούραστη, δεν σταματάει να υφαίνει ΠΟΤΕ!
      Από τη μία η αράχνη, από την άλλη εκείνη η άτιμη η ακρίδα που μου έχει ρημάξει το δυόσμο, είμαι δύο βήματα από το έγκλημα!
      Φιλιά πολλά και σε εσένα

      Διαγραφή
  3. Τι να πω;; Το διάβασζα και το απολάμβανα και λέω να το έπος της πιστής Πηνελόπης για να δούμε πώς θα παρουσιάσει τον Οδυσσέα και διαβάζω Πίππη!!! Γελούσα για ώρα πες στην Πίππη και το ευχαριστήθηκα πολύ που είναι με την Πηνελόπη και όχι με τους ομορφονιούς.
    Μπράβο Πίππη είσαι απίστευτη!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Και εγώ στην αρχή τον Οδυσσέα σκέφτηκα, Άννα μου, αλλά δεν μου κολλούσε απόλυτα, αφού τον ιστό δεν τον κατέστρεφε η ίδια η αράχνη, αλλά εγώ.
      Έτσι, άλλαξα λίγο την ιστορία, και απλώς κράτησα μερικά βασικά στοιχεία. Χαίρομαι που το αποτέλεσμα ήταν απολαυστικό για εσένα.
      Πολλά φιλάκια

      Διαγραφή
  4. Κάτι τέτοια κάνεις και θα μας μείνει στο ράφι το κορίτσι-αράχνη...
    Πίππη, μεγαλούργησες! Εύγε και περιμένουμε και τη συνέχεια ε;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μία είναι η συνέχεια, αγαπητή μου Μαρία: ο ιστός θα ξανακαταστραφεί όσες φορές χρειαστεί. Δε χωράει και μεγάλη πρωτοτυπία σε αυτό.
      Πολλά φιλάκια

      Διαγραφή
  5. Χαχαχαχαχα! Βρε τη πιστή υφάντρα, τι τραβάει από τη (υφαντο)φόνισσα ουχί του Παπαδιαμάντη, αλλά της Οξείας Γλωσσοπάθειας.

    ΥΓ. Επειδή σε συμπαθώ, μπορώ να σε βγάλω απ' τη δύσκολη θέση και ν' αφανίσω εγώ αυτά τα θεριά απ' το ιερό ησυχαστήριο της Πίπης.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αχ, τι καλό που είσαι, Λυσιππάκι μου! Ευχαριστώ πολύ για την προσφορά, θα την έχω στα υπόψη.
      Πολλά φιλάκια

      Διαγραφή

To comment or not to comment? That is the question