Σάββατο, 30 Μαρτίου 2019

Τελευταία αποστολή




    Ο αστυνόμος Σάλιβαν πέρασε μέσα από την σπασμένη πόρτα. Πολύ του άρεσε η εξουσία που αποκτούσε με ένα ένταλμα στα χέρια.
     - Τελευταία αποστολή, σκέφτηκε και ευχαρίστησε την τύχη του που είχε απορρίψει εκείνη την ευμενή μετάθεση στο Αρχηγείο.
     Χάρισμά τους και οι προαγωγές και οι μεταθέσεις, τίποτα δε συγκρινόταν με την δράση της πρώτης γραμμής. Κι ας είχε δεχτεί ένα σωρό απειλές, ειδικά τις τελευταίες μέρες.
     - Κανένας εδώ, ακούστηκαν ταυτόχρονα οι φωνές του Ο’Νηλ και του Γουίλσον, που είχαν μπει πρώτοι στο διαμέρισμα.
     Πού να πήγε, άραγε, ο τρομοκράτης; Δευτερόλεπτα νωρίτερα ακούγονταν ομιλίες. Δεν μπορεί, κάπου θα κρύφτηκε.
     - Ψάξτε παντού! φώναξε ο αστυνόμος. Μην αφήσετε τίποτα άψαχτο.
     Η μύτη του δεν τον γελούσε. Κάποιος είχε καπνίσει εκεί μέσα. Ένα τασάκι βρισκόταν στο τραπεζάκι του σαλονιού.  Δεν υπήρχε ούτε στάχτη.
     - Ψάξτε για DNA! φώναξε ξανά. Μαζέψτε αποτσίγαρα, οδοντόβουρτσες, άπλυτα ποτήρια, άπλυτα εσώρουχα, ό,τι βρείτε!
     Από όλα τα δωμάτια ακουγόταν θόρυβος.
     - Πού κρύβεσαι, καθίκι; μονολόγησε ο αστυνόμος.
     - Κύριε αστυνόμε, δεν υπάρχει κανείς, είπε ο Τζέφερσον.
     - Κύριε αστυνόμε, είπε και ο Γουίλσον, είναι λες και άνοιξε η γη και τον κατάπιε.
     - Δεν μπορεί, είπε ο αστυνόμος, η Σκότλαντ Γυάρντ δεν κάνει λάθη! Και, μην ξεχνάμε, πρόκειται για έναν ιδιαίτερα ευφυή εγκληματία. Τι είναι αυτός ο ήχος; ρώτησε ξαφνικά.
     Όλοι έμειναν ακίνητοι. Από το βάθος ακουγόταν ένας ρυθμικός ήχος.
     - Από την κουζίνα έρχεται, είπε ο Γουίλσον.
     Έτρεξαν στην κουζίνα.
     Κανείς.
     - Η βρύση είναι, είπε ο Ο’Νηλ.
     Στον νεροχύτη υπήρχε μια λεκάνη με νερό, που γέμιζε σιγά-σιγά, καθώς το νερό έσταζε από την βρύση. Ένα κουταλάκι ήταν μισό μέσα στη λεκάνη, μισό έξω, και τραμπαλιζόταν στο ρυθμό που έδιναν οι στάλες του νερού.
     Ο Τζέφερσον προσπάθησε να κλείσει την βρύση. Μάταιος κόπος.
     - Κάτι μας διαφεύγει, είπε ο αστυνόμος. Δεν μπορεί να μην υπάρχει ούτε ένα στοιχείο!
     - Μήπως κάποιος από τους άλλους ενοίκους άκουσε κάτι; ρώτησε δειλά ο νεότερος της ομάδας, ο δόκιμος Σέρμαν.
     - Δε μένει κανείς άλλος στο κτίριο, του είπε αυστηρά ο Ο’Νηλ, δεν ήσουν το πρωί στην ενημέρωση;
     - Άρα θα μπορούσε να το έσκασε από κάποιο άλλο διαμέρισμα.
     - Θα τον έπιαναν οι συνάδελφοι που είναι κάτω.
     - Θα τρελλαθώ, είπε ο αστυνόμος. Δεν μπορεί να το έσκασε τόσο εύκολα!
     - Κύριε αστυνόμε, κάτι βρήκα! είπε ο Τζέφερσον. Ήταν κολλημένο με μονωτική ταινία από κάτω από την καρέκλα που είναι δίπλα στην πόρτα.
     Ήταν ένα δημοσιογραφικό μαγνητοφωνάκι.
     Ο αστυνόμος πάτησε το κουμπί. Το μαγνητοφωνάκι άρχισε να παίζει. Μία αντρική φωνή ακούστηκε.
     - Ώστε αυτό ακούγαμε απ’έξω από την πόρτα! φώναξε εκνευρισμένος. Αλλά πώς σταμάτησε όταν μπήκαμε;
     - Θα το είχε προγραμματίσει, είπε ο Γουίλσον. Δεν είναι τόσο δύσκολο.
     - Όπως και να’χει, φαίνεται πως μας περίμενε, είπε ο Ο’Νηλ.
     Το διαμέρισμα βυθίστηκε στη σιωπή. Μόνο το πλιτς!πλιτς! από την κουζίνα ακουγόταν.
     Τελευταία αποστολή και κανένα στοιχείο. Μόνο ένα άδειο διαμέρισμα, ένα προγραμματισμένο μαγνητοφωνάκι, μία λεκάνη νερό, μια βρύση που έσταζε, ένα κουταλάκι που χόρευε…

     Η μητέρα του αστυνόμου Σάλιβαν, μια βαθειά θρησκευόμενη γυναίκα, πίστευε πάντα ότι ο άνθρωπος έπρεπε, πριν από το τέλος του, να έχει την ευκαιρία να μετανοήσει και να ζητήσει άφεση αμαρτιών. Ούτε ο αστυνόμος, ούτε οι άντρες του είχαν αυτή την ευκαιρία. ΄

 ΥΓ: Αυτή ήταν η συμμετοχή της Πίπης στο τελευταίο "Παίζοντας με τις λέξεις", που για άλλη μια φορά διοργάνωσε άψογα η Μεμαρία στο αγαπημένο σε όλους Με ένα χάρτινο καραβάκι. Και εις άλλα με υγεία!

25 σχόλια:

  1. Δεν είμαστε όλοι εξοικειωμένοι με το μυστήριο, Pippi, να ώσπου να το ξεδιαλύνουμε... έχει τελειώσει το παιχνίδι! 😂😂😂 Μπράβο για τη συμμετοχή σου!
    Καλό Σ/Κ εύχομαι. 😚

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ευχαριστώ πολύ, αγαπημένη μου Γούμαν!
      Έτσι κι αλλιώς, πού να το ξεδιαλύνουμε το μυστήριο, ήταν μια υπόθεση χαμένη από χέρι!
      Καλό Σαββατοκύριακο και σε εσένα

      Διαγραφή
  2. Πίπη συγχαρητήρια για την συμμετοχή σου .
    Μόλις έφτασα στο κουταλάκι που τραμπαλιζόταν,κατάλαβα τι τους περίμενε
    Από τα αστυνομικά που μου αρέσουν γι'αυτό και το ψήφισα.
    Βέβαια στις κωμωδίες δεν πιάνεσαι!
    Να είσαι καλά και φιλάκια πολλά

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ώστε το κατάλαβες, ε; Και προσπάθησα να το καμουφλάρω! Ε, άμα είναι από τα αγαπημένα σου είδη, τι να κάνουμε;
      Χαίρομαι που σου άρεσε, Ρένα μου, και εμένα μου άρεσαν τα μπουμπουκάκια σου. Αλλά έχεις δίκιο, δεν ήταν από τα καλύτερά μου.
      Πολλά φιλάκια και σε εσένα

      Διαγραφή
  3. Αααααα Pippi ένστασις! αν είναι να μας .....πάρεις τη δουλειά και να μας ...κλείσεις το "μαγαζί" δεν λέει! θα βγω ...παραπονούμενος!

    Να λοιπόν το μοναδικό καθαρό Αστυνομικό αφήγημα στον διαγωνισμό. Δια χειρός σου Κυρία μου! και μάλιστα εξαιρετικό.
    Τι μου άρεσε;
    Εκτός από το εσχατολογικό του τίτλου, σε προειδοποιεί για κάτι δυνατό, λάτρεψα την κρίσιμη περιγραφή του χώρου και των αντικειμένων λίγο πριν το μεγάλο, υπονοούμενο μπαμ.
    Και δεύτερον; μα αυτό καθ' εαυτό το τέλος του, ή μάλλον το υπονοούμενο τέλος του, καθώς αυτή είναι η τελική μαγεία που δίνεις στο αφήγημά σου.
    Την υποψία! οι στάλες του νερού στο κουταλάκι, ο χορός του, το μαγνητοφωνάκι, όλα αυτά είναι υπέροχα, λατρεμένα πραγματικά.
    Μια σκηνοθεσία με πλάνο στην λεπτομέρεια. Στην λεπτομέρεια όμως που κρύβει τον θάνατο και μια έκδηλη αγωνία τι ακολουθεί.
    Οι στάλες και ο χορός στο κουταλάκι συντονίζονται με τους χτύπους της καρδιάς του αναγνώστη.
    Pippi, μπράβο κορίτσι μου, έγραψες!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Χαίρομαι που σου άρεσε, Γιάννη μου, και όντως το σκεφτόμουν σαν ταινία όταν το έγραφα.
      Όμως, δεν με ικανοποίησε πλήρως, κάτι άλλο θα έπρεπε να κάνω για να το απογειώσω (απλώς δεν το βρήκα ποτέ).
      Όσο για τη δουλειά, δε θα σου την κλέψω, απλώς μου αρέσει να έχω ανοιχτούς ορίζοντες, χε, χε!
      Φιλιά πολλά και σε ευχαριστώ και πάλι για τα καλά σου λόγια

      Διαγραφή
    2. Καλά κάνεις κορίτσι μου! Αντιλαμβάνεσαι το χαριτολόγημά μου περί "απωλείας" έτσι;
      Αλίμονο αν το είχα σοβαρά στο μυαλό μου.
      Επανέρχομαι στη δημιουργία σου. "Κάτι" σου έλειψε για να το απογειώσεις περαιτέρω.
      Pippi, η γνώμη μου είναι η εξής: Κράτα το αφήγημα στην εφεδρεία. Δούλεψέ το στο μυαλό σου. Και μόλις το βρεις, συνέχισέ το. Επέκτεινέ το. Έτσι γεννήθηκε και σε μένα η "ΕΛΟΥΆΖ".
      Τα φιλιά μου και την εκτίμησή μου.

      Διαγραφή
    3. Εννοείται ότι δε σε παρεξηγώ, Γιάννη μου, καταλαβαίνω ότι αστειεύεσαι. Και σε ευχαριστώ και για τη συμβουλή σου, Γιάννη μου, την κρατάω.
      Φιλιά και καλό απόγευμα

      Διαγραφή
  4. Αχ πολύ μου άρεσε!
    Σίγουρα θα το επέλεγα, αλλά δεν είχα το χρόνο για να διαβάσω όλες τις ιστορίες στο Παίζοντας με τις λέξεις αυτή τη φορά...
    Κονγκράτς Πίπη και καλό γουήκεντ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σε ευχαριστώ πολύ για τα καλά σου λόγια, αγαπημένη μου Αρτίστα!
      Χαίρομαι που σου άρεσε και που θα το επέλεγες, αν και έχω γράψει και καλύτερα.
      Να έχεις και εσύ ένα ωραίο Σαββατοκύριακο, πολλά φιλιά

      Διαγραφή
  5. .. δηλαδή.. πάει; τέλος; end; Και περιμένεις να κερδίσεις και το διαγωνισμό, βρε παιδί μου 'μοβόρο;

    Και, αχ, αυτή η τελευταία παράγραφος! Που προχωράς το κείμενο, το προχωράς, κάπου το μάτι σου έχει δει ότι τελειώνει το διήγημα ενώ ακόμα δεν έχει διαλευκανθεί τίποτα και λες από μέσα σου , μα πότε θα προλάβει να δώσει ένα τέλος ικανοποιητικό στην ιστορία. Και να που το έκανες!

    Ε, εντάξει, για τον αστυνόμο Σάλιβαν όχι και τόσο ικανοποιητικό, αλλά το επάγγελμα έχει και τις δυσκολίες του.

    Χαίρετε, χαίρετε!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μα, ειδοποίησα, αγαπητέ... Από τον τίτλο κιόλας, τι άλλο να κάνω; Εξάλλου, υπήρχε και το όριο των λέξεων, έπρεπε να προνοήσω. Αλλιώς, πώς θα φαινόταν να τελείωνε

      Διαγραφή
    2. ...έτσι ακριβώς, χωρίς προειδοποίηση και χωρίς να ολοκληρώνεται μια πρόταση; Χμμμμ!
      Όντως, δεν ήταν πολύ ικανοποιητικό το τέλος για τον αστυνόμο Σάλιβαν.
      Να έχεις ένα όμορφο βράδυ και μια υπέροχη Κυριακή

      Διαγραφή
  6. Μπράβο Πίπη. Γερή πένα και στο αστυνομικό. Το τέλος εμένα μου άρεσε που δεν αποζητώ το χάπι εντ...Μπράβο σου
    Πάμε γι άλλα τώρα
    Καλό μήνα γι αύριο

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Χαίρομαι που σου άρεσε, Άννα μου, αν και εμένα δεν με ικανοποίησε απόλυτα.
      Φιλάκια και καλό μήνα και σε εσένα

      Διαγραφή
  7. Γελάω με το σχόλιο του Γιάννη. Του παίρνεις τη δουλειά Πίπη.
    Έχει δίκιο ο άνθρωπος!
    Λοιπόν. Σήμερα που σε διάβασα ξανά, κατάλαβα τι ήθελε α πει ο ποιητής!
    Μπαμ το λοιπόν ε; Πάρτους όλους κάτω !
    Ζωή σε λόγου μας!
    Μπράβο Πίπη για τη συμμετοχή σου!
    Πολλά φιλιά και καλό μήνα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ποτέ δεν είναι αργά για να καταλάβεις τον ποιητή, αγαπημένη μου Αριστέα!
      Μπαμ και κάτω, και καθαρίζεις με την ιστορία, μισές δουλειές θα κάνουμε τώρα;
      Πολλά φιλιά και καλό μήνα και σε εσένα

      Διαγραφή
  8. Με την απορία του πλιτς-πλιτς έμεινα αρχικά, η αδαής αναγνώστρια. "Πάλι μας τρολάρει ο Γιάννης, σκέφτηκα, με έντονο σασπένς και υποβόσκον-λανθάνον μυστήριο"
    Πού να καταλάβω η τρελή πως ο αστυνόμος Σάλιβαν είναι ήρωας της Πίππης;
    Τα θερμά μου συγχαρητήρια μου στην πολυτάλαντη και πανέξυπνη Πίππη που, προσωπικά τουλάχιστον, με ξεγέλασε αλλά και με ενθουσίασε :-)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Εμ, βέβαια, αν ήσουν γνώστρια, σαν τη Ρένα, θα το είχες καταλάβει, Μαρία μου! Αλλά, δεν πειράζει, χαίρομαι πολύ που σε ξεγέλασα, και χαίρομαι που σε ενθουσίασα, αν και νομίζω ότι υπάρχουν μερικά κενά στην ιστορία...
      Φιλάκια πολλά και καλό μήνα

      Διαγραφή
  9. Πίππη μου, ολόθερμα συγχαρητηρία για την εξαιρετκή σου συμμετοχή που μου εκλεψε την προσοχή και τον βαθμό, από καρδιάς.
    Καλό σου μήνα !!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Χαίρομαι πολύ που σου άρεσε η συμμετοχή μου, Σταυρούλα μου, όπως και εμένα μου άρεσε ο γιος του προέδρου (όχι ακριβώς ο γιος, εννοείται!).
      Φιλάκια και καλό μήνα και σε εσένα

      Διαγραφή
  10. Πίπη μου πολλά συγχαρητήρια για την υπέροχη συμμετοχή σου!
    Εξαιρετικό το αστυνομικό σου δαιμόνιο!!
    Σε ευχαριστώ πολύ για όλα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ευχαριστώ, Μεμαρία μου, αλλά η ιστορία τελικά έμπαζε! Χρειάζομαι βελτίωση!
      Πολλά φιλιά και πολλές ευχαριστίες και σε εσένα, που είσαι η ψυχή του παιχνιδιού

      Διαγραφή
  11. Η αλήθεια είναι ότι είχα σίγουρο τον Γιάννη σαν συγγραφέα αυτής της ιστορίας....με ξεγέλασες πολύ εύκολα και εννοείται την απόλαυσα την αστυνομική σου ιστορία....και σ΄αυτό το είδος λοιπόν, το αδιαφιλονίκητο ταλέντο σου μας χαρίζει συγκινήσεις !!! Σ΄ευχαριστούμε !!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Χαίρομαι που σου άρεσε, Κλαυδία μου, αν και δεν περίμενα να ξεγελαστείτε τόσο εύκολα, ο Γιάννης είναι επαγγελματίας!
      Πολλά φιλιά

      Διαγραφή

To comment or not to comment? That is the question